W specjalnie trudnych warunkach działania granatników przed szturmem, ogniem ich kierować może w myśl rozkazów dowódcy plutonu, lub z własnej inicjatywy, jego zastępca, pozostawiony w tyle. Granatniki działają w zasadzie w całości. Wyjątkowo poszczególne granatniki mogą być przydzielane do drużyn. W obronie dowódca plutonu ustala rozmieszczenie i zadania ogniowe granatników. Na dalsze przedpole granatniki działają (od granicy ich donośności) na większe skupienia i wkraczające do walki ciężkie bronie przeciwnika, pamiętając o odpowiedniej gospodarce amunicją. Zaporę główną uzupełniają swym ogniem ostrzeliwując martwe pola przed pozycją, których nie można dosięgnąć ogniem broni maszynowych. Głównym zadaniem granatników w walce ogniowej na przedpolu jest wsparcie plutonu w odpieraniu szturmu przez zwalczanie ciężkich broni przeciwnika (karabinów maszynowych i dział), które przygotowują szturm i wspierają wysiłki grup szturmujących, oraz przez współdziałanie z plutonem w łamaniu i duszeniu wszelkich porywów do szturmu. W razie potrzeby i możliwości granatnikami można skutecznie wspierać sąsiadów.